یک نقطه است مطلع دیوان آفتاب

سروقدتومصرع موزونی چمن

زلف کج تو خط پریشان آفتاب

در مکتبی که دفتر حسنت رقم زند

هر دیده نیست قابل برق تجلیت

تیغ آزماست پیکر عریان آفتاب

خلق کریم آینه دستگاه اوست