خلق کریم آینه دستگاه اوست

یک نقطه است مطلع دیوان آفتاب

هر دیده نیست قابل برق تجلیت

تیغ آزماست پیکر عریان آفتاب

پرتو بس است وسعت دامان آفتاب

شبنم صفت زخویش برآتا نظرکنی

وضع جهان به دیده حیران آفتاب