پرتو بس است وسعت دامان آفتاب

هر دیده نیست قابل برق تجلیت

تیغ آزماست پیکر عریان آفتاب

خلق کریم آینه دستگاه اوست

شبنم صفت زخویش برآتا نظرکنی

وضع جهان به دیده حیران آفتاب

هر صبح چاک پیرهنی تازه می کند