که غرقه است جهانی ز نام و ننگ درآب

نگشت شعله حسنت کم از هجوم عرق

چسان جدا شود از برگ لاله رنگ درآب

زمانه موسم توفان نوح را ماند

همه غضنفر وقتیم تا به جای خودیم

وگرنه ماهی ساحل بود پلنگ درآب

ز موج گریه من عالمی چمن چوش است