غرقه را پیراهن خود بس بود دشمن در آب

صاف دل را شرم تعلیم خموشی می کند

ناید ازموج گهر جز لب به هم بستن درآب

در محیط عمرجان را رهزنی جزجسم نیست

محرمان وصل در خشکی نفس دزدیده اند

خار ماهی را نباشد سبز گردیدن در آب

صد تپش دربار دارد خجلت وضع غرور