من که نتوانم فروبردن سر سوزن درآب

هر نگه در دیده من ناله است اما چه سود

حلقه زنجیر نومید است از شیون درآب

کی توانم در دل سنگین خوبان جاکنم

راه غربت عارفان را در وطن پوشیده نیست

گوهر ازگرداب دارد هر طرف روزن در آب

ظاهر و باطن به گرد عرض یکدیگرگم است