آب درگلشن نمایان است چون گلشن در آب

راه غربت عارفان را در وطن پوشیده نیست

گوهر ازگرداب دارد هر طرف روزن در آب

ظاهر و باطن به گرد عرض یکدیگرگم است

پوچ می آیی برون ازلاف هستی دم مزن

نیست بی عرض حباب از قطره خندیدن در آب

ما ضعیفان شبنم وامانده این گلشنیم