نیرنگ حسن عالمی از پا فکنده است

فرش است امتیاز تو از جلوه تا نقاب

گوهر چه عرض موج دهد دردل صدف

دارد لب خموش به روی صدا نقاب

مشکل که خیزد از رخ او بی عصا نقاب

ممنون سحربافی اوهام هستی ام

ورنه من خراب کجا وکجا نقاب