طوف آسودگی آبله گاهی دریاب

دود پیچیده دل گرد سراغی دارد

از سویدا اثر چشم سیاهی دریاب

تاکی ای پای طلب زحمت جولان دادن

یوسفی کن گرت اسباب مسیحایی نیست

به فلک گر نرسیدی بن چاهی دریاب

نامرادی صدف گوهر اقبال رساست