ماگیاهیم ز ما هم پرکاهی دریاب

نامرادی صدف گوهر اقبال رساست

غوطه در جیب گدایی زن و شاهی دریاب

سعل بنیاد دو عالم شدی ای آتش عشق

چه وجود وچه عدم بست وگشاد مژه است

چون شرر هر دو جهان را به نگاهی دریاب

خلوت عافیت شمع گداز است اینجا