شور لب تو ما را نگذاشت در دل خاک

درپرده تا چه باشد منظور رای مطرب

زان چهره عرقناک حیران حرف و صوتیم

هرجاست تر صدایی دارد حیای مطرب

آتش به نیستان زد آخر هوای مطرب

با محرمان عیشند بیگانگان ساقی

وز درد بی نصیبند ناآشنای مطرب