مبادا خجلت واماندگی آبت کند فردا

خیال افسانه خوابت نمی آید به کار امشب

حساب بی دماغان فرصت فردا نمی خواهد

فراغت گل کن و خود را برون آر از شمار امشب

به رنگ شمع اگر خاری به پا داری برآر امشب

زصد شمع و چراغم غیراین معنی نشد روشن

که ظلمتهای دوش است آنچه گردید آشکار امشب