بهر منع شکوه بختم سرمه سایی می کند

صبح با آن روشنی گردی ست از دامان شب

آسمان نشناخت موقع ور نه در تحریر فیض

بر بیاض صبح ننوشتی خط ریحان شب

لیک ازین غافل که می بالد بلند افغان شب

گر حضور صبح اقبالی نباشدگو مباش

از سیه بختی به سامان کرده ام سامان شب