سطر آهی نارسا افتاد رنگ صبح ریخت

آفتاب اینجاست داغ آرزوی نان شب

با چنین خوابی که بختم مایه دار نقد اوست

می توان کردن ادا از روز من تاوان شب

زان همه مشقی که کردم در دبیرستان شب

الفت بخت سیه چون سایه داغم کرده است

ششجهت روز است و من دارم همان دامان شب