پی آرزوی جبین مابه سراغ رنگ حنا طلب

دل ذره گر همه خون کند، زکم آوری چه فزون کند

عملی گرازتوجنون کند، به عدم فرست و جزا طلب

کف پای حجله نشین ما، به خیال کرده کمین ما

شده رمز جلوه بی نشان به غبار آینه ات نهان

نفسی به صیقل امتحان برو از میان و صفا طلب

طلب تو بس بود اینقدرکه ز معنیی ببری اثر