خلقی به حرف وصوت فشرده ست پای جهد

چون پنبه نام کوه نیایدگران به لب

خواهی نفس فروکش و خواهی به ناله کوش

جولان عمررا نکشدکس عنان به لب

راهی چو خامه می رود این کاروان به لب

سیری ز خوان چرخ کسی را به کام نیست

دارد هلال هم سخن از حرف نان به لب