می زند رنگ گل آتش در بنای عندلیب

گر به این گرمی است آه شعله زای عندلیب

شمع روشن می توان کرد از صدای عندلیب

آفت هوش اسیران برق دیدار است و بس

پنبه شبنم به گوش غنچه داغ لاله شد

بیش ز این نتوان شنیدن ماجرای عندلیب

عشق را بی دستگاه حسن شهرت مشکل است