گر همه صد در ز یک دیوار خندد شانه ات

ناکجا روشن شودکیفیت اسرار عشق

می کشد مکتوب خاکستر پر پروانه ات

ما اسیران همچنان زندانی آن کاکلیم

توامی دارد حدیث عشق و خواب بیخودی

چشم بگشایم اگر بگذاردم افسانه ات

نی سراغ دل زگردون یافتم نی بر زمین