به جراحت دل ناتوان ستم است دیده گشودنم

دل خلق و هرزه تپیدنی به خیال جلوه کمینی ات

چه حدوث وکو قدم زمان چه حساب کون وکجا مکان

همه یک شاره ای کن فکان نه شهوری و نه سنینی ات

که قیامتی ست ششجهت ز تبسم نمکینی ات

ز غرور ناز فعیتی که به ما رسانده پیام تو

چقدر شکسته کلاه دل خم طاق نسبت چینی ات