که ز که برد اثر صدا ادب تلاش نگینی ات

عدم و وجود محال ما، شده دستگاه خیال ما

چه بلاست نقص و کمال ما که نه آنی است و نه اینی ات

دل بیدل از پی نام تو به چه تاب لاف توان زند