رفته ام از دو جهان بر اثر وحشت دل

عشق از خاک من آن روزکه وحشت می بیخت

رفت گردی ز خود و آینه حیرت می ربخت

یارب این گرد به دامان که خواهد آویخت

رم فرصت سبب قطع امید است اینجا

تار سازم ز پریشانی این نغمه گسیخت