گر خواب عدم بر دو جهان شام گمارد

آه از نفسی چندکه در شغل هوس سوخت

از پستی همت نرسیدیم به عنقا

پرواز بلندی به ته بال مگس سوخت

دل نیست چراغی که توان بر سرکس سوخت

پا آبله کردیم دگر برگ طلب کو

بیدل عرق سعی درین پرده نفس سوخت