خاک این ویرانه در مغزم هوای بام سوخت

بسکه برق یاس بنیاد من ناکام سوخت

می توان از آتش سنگ نگینم نام سوخت

الفت فقر از هوسهای غنایم بازداشت

شعله جواله ننگ آلود خاکستر نشد

گرد خودگردیدنم صد جامه احرام سوخت

داغ سودای گرفتاری بهشتی دیگر است