داغ سودای گرفتاری بهشتی دیگر است

خاک این ویرانه در مغزم هوای بام سوخت

شعله جواله ننگ آلود خاکستر نشد

گرد خودگردیدنم صد جامه احرام سوخت

عالمی در بال طاووسم به ذوق دام سوخت

کاش از اول محرم اسرار مطلب می شدم

در مزاج ناله ام سعی اثر بدنام سوخت