به بزم یار جنون کردم ای ادب معذور

هوس نماند زبس عشق آن نگارم سوخت

خوشم که شعله این شمع خارخارم سوخت

سپند سوخت به وجدی که اختیارم سوخت

چو موم دوری ام از جلوه گاه شهد وصال

اشاره ایست که باید جدا ز یارم سوخت