شرمنده صیاد خودم چون نفس صبح

تا دم زدم این آینه ازتاب نفس ریخت

صدخلد حلاوت پی پرواز هوس رفت

شیرینی جانم همه درراه مگس ریخت

کزنیم تپش گرد من ازچاک قفس ریخت

معموری بنیاد جسد بر سر هیچ است

آتشکده ها رنگ بنایی ست که خس ریخت