جهانی در تغافلخانه نازت جنون دارد

هنوز از ناله ام پرواز می خواهد پر تیرت

گرفتار وفا ننگ رهابی برنمی دارد

همه گر ناله گردم برنمی آ یم ز زنجیرت

چه سحر است اینکه در خوابی و بیداری ست تعبیرت

نمی دانم چه دارد با شکست شیشه رنگم

نگاه بیخودی هنگامه میخانه تعمیرت