دو عالم رنگ و یک گل اختراع صنع نازست این

ز شرم خون من خواهد عرق برد آب شمشیرت

تحیرگر همه آیینه سازد دشت امکان را

نمی گردد حریف وحشت تمثال نخجیرت

قیامت می کشد کلک فرنگستان تصویرت

به پیری گشت بیدل طرزانشای تو شیرینتر

ندانم اینقدر لعل که قند آمیخت با شیرت