شبی در آینه، سیر شکوه حسن توکردم

نخواند جوهرآیینه جز حواشی حیرت

هزار آینه طاووس می پرم به خیالت

بهشت کرد جهان را چمن تراشی حیرت

نمی رسم به خود اکنون ز دور باشی حیرت

به غیر محو شدن قدردان جلوه چه دارد

گلاب بزم توایم از نیاز پاشی حیرت