عکس راگرد سفرآب رخ نشو و نماست

گردبادی که به خود دودصفت می پیچد

نفس سوخته سینه چاک صحراست

جوهر آینه افسرده ز قید وطن است

ازگهر موج محال است تراود بیرون

گره تار نظر چشم حیاپیشه ماست

قطع سررشته پرواز طلب نتوان کرد