زندگی نیست متاعی که به تمکین ارزد

رنگ مژگان به هم آوردن آیبنه ماست

چشم حاصل چه توان داشت که در مزرع عمر

چون شرر دانه فشانی همه بر روی هواست

کاروان نفس ما همه جا هرزه دراست

دست گل دامن بویی نتوانست گرفت

رفت گیرایی از آن پنجه که در بند حناست