پاس آداب شرط اهل حیاست

از ستمگر چه ممکن است ادب

شعله را سر به جیب پا به هواست

موی مژگان ز هم نمی گذرد

حیف رویی که از می افروزد

عالمی غازه خواه رنگ حناست

دامن دل گرفته ایم همه