لب خموش طلسم هزار رنگ صداست

مرا معاینه شد از خط شکسته موج

که نقش پا ی هوا سرنوشت این دریاست

به کنه مطلب عجزم کسی چه پردازد

چو سرو بی طمع از دهر باش و سر بفراز

که نخل بارور از منت زمانه دوتاست

من از مرورت طبع کریم دانستم