چون زبان نرمی ملایم طینتان را مومیاست

عاجزی را پیشوای سعی مقصد کرده ایم

بیشترنقش قدم ما را به منزل رهنماست

همچو دندان سخت رویان سنگ مینای خودند

بی به عشرت بردن است از سختگیریهای دهر

نام را نقش نگینی نیست نقب خنده هاست

گرنه مخمورگرفتاربست زلف مهوشان