کو خروشی تا پر افشانیم و از خود بگذریم

جلوه اش را حلقه های چشم ما زنجیر پاست

ما سبکروحان اسیر سادگیهای دلیم

عکس را درآینه موج صفا زنجیرپاست

چون سپند اینجا همین ضبط صدا زنجیرپاست

از شکست دل چه می پرسی که مجنون مرا

نقش پا هم ناله فرسود است تا زنجیرپاست