آنکه ما راکرد با ما آشنا زنجیرپاست

خاکساری نیز ما را مانع وارستگی ست

تا بود نقشی به جا از بوریا زنجیرپاست

قید هستی تا نشد روشن جنون موهوم بود

بر بساط پایه وهم آنقدر تمکین مچین

سلطنت را سایه بال هما زنجیر پاست

عالمی در جستجوی راحت از خود رفته است