آبیاریهای حرص اوهام خرمن می کند

کای حریفان آشیان راحت بسمل کجاست

غیر جو افتاده ای ، ای غافل از خود شرم دار

جز فضولیهای تو در ملک حق باطل کجاست

هرکجاکشتی نباشد جلوه گر حاصل کجاست

چون نفس عمریست در لغزش قدم افشرده ایم

دل اگر دامن نگیرد در ره ما گل کجاست