سراغ لیلی خویش ازکه بایدم پرسید

که هرزه تازم و جام جهان نما اینجاست

نهفت راه تلاشم عرق فشانی شرم

گل است خاک دو عالم ز بس حیا اینجاست

که گرد محملم و ناله درا اینجاست

خوش آنکه سایه صفت محو آفتاب شویم

که سخت نامه سیاهیم و عفوها اینجاست