تنگ شد آن همه این خانه که دل هم برخاست

گرد جولان توام لیک ندرد طاقت

آنقدر باش که من نیز توانم برخاست

به چه امید کنون پا به تعلق فشریم

چون سحر بیدل از اندیشه هستی بگذر

از نفس هرکه اثر یافت ز عالم برخاست