اشک مجنونم که تا یاسم ره دامان گرفت

ناامیدی داشتم دست دعایی برنخاست

سخت بی رنگ است نقش وحدت عنقایی ام

جستجوها خاک شد گردی ز جایی برنخاست

جز همان چاک گریبان رهنمایی برنخاست

هرکه ازخودمی رودمحمل به دوش حسرت است

گرد ما واماندگان هم بی هوایی برنخاست