صد جفا بردیم و زینها مرحبایی برنخاست

عجز و طاقت جوهرکیفیت یکدیگرند

برکرم ظلم است اگر دست گدایی برنخاست

دیگر از یاران این محفل چه باید داشت چشم

ساز ما عاجزنوایان دست برهم سوده بود

عمر در شغل تاسف رفت و وایی برنخاست

خاک شد امید پیش از نقش بستنهای ما