شبنم ما نگه دیدهء نمناک خود است

غیر مشکل که شود دام اسیران وفا

قفس وحشت صبحم جگر چاک خود است

برنگردیم سر از دایره حیرانی

رنگ بیتابی دل از نفس من پیداست

گردن شیشه این باده رگ تاک خود است

طوبی اینجا ثمرش قابل دلبستن نیست