شعله را سجده گهی نیست چو خاکستر خویش

زهر در عالم خود صاحب تریاک خود است

دل به خون می تپد از شوخی جولان نفس

موج بیتابی این بحر ز خاشاک خود است

جبهه ما نقط دایره خاک خود است

بپدل از ساده دلی آینه لبریز صفاست

آب این چشمه ز موج نظر پاک خود است