درطلسم حیرت ما هیچ کس را بارنیست

هرچه دارد خانه آیینه بیرون در است

می کند زاهد تلاش صحبت میخوارگان

این هیولای جنون امروز دانش پیکر است

چشم قربانی کمینگاه خیال دیگر است

گاه گاهی گریه منع انفعالم می کند

جبهه کم دارد عرق روزی که مژگانم تر است