گر مرا اسباب پروازی نباشدگو مباش

کز هزاران عقده ام یک عقده سودا، سر است

می خروشد عشق واز هم می گدازد پیکرم

نعره شیر، این نیستان را، به آتش رهبر است

طایر رنگم ، شکست خاطرم ، بال و پر است

همچو شبنم در طلسم دامگاه این چمن

مرغ ما را فیض آب و دانه ازچشم تر است