تیغ نگردد چنارگر همه تن جوهر است

چرخ ز سرگشتگی گرد سحر سازکرد

سودن صندل همان شاهد دردسر است

لاف هنر بیهده ست تا ننمایی عمل

نیست غبار اثر محرم جولان ما

کز عرق شرم عجز راه فضولی تر است

رشته ساز امید درگره عجز سوخت