تا به قبولی رسی دامن ایثارگیر

شوق چه شوخی کند ناله نفس پرور است

رهرو تسلیم را، راحله افتادگی

قافله عجز را خاک شدن رهبر است

شامه آفاق را صیت کرم عنبر است

بحث عدو را مده جز به تغافل جواب

زانکه حدیث درشت درخورگوش کر است