طینت راست روان کلفت تلخی نکشد

مشت خاک تواگرخشک فروماند تر است

دعوی عشق و سر از تیغ جفا دزدیدن

در رگ حوصله ، خونی که نداری جگر است

گره نی لب چسبیده ذوق شکر است

هرکس از قافله موج گهر آگه نیست

روش آبله پایان خیالت دگر است