این شبستان گرهی نیست که بازش نکنند

روش آبله پایان خیالت دگر است

خواب فهمیده ای و در قفس پروازی

باخبر باش که بالین تو موضوع پر است

به تکلف هم اگر چشم گشایی سحر است

ترک هستی کن و از ذلت حاجت به درآی

تا نفس باب سوال است غنا دربه در است