به تکلف هم اگر چشم گشایی سحر است

خواب فهمیده ای و در قفس پروازی

باخبر باش که بالین تو موضوع پر است

این شبستان گرهی نیست که بازش نکنند

ترک هستی کن و از ذلت حاجت به درآی

تا نفس باب سوال است غنا دربه در است

ما و من تعبیه صنعت استاد دلیم